Een ‘kroontje’ op ons werk

Mijn verhaal
20 juni 2019
Hoe dan? …
28 maart 2020
 

'Een kroontje op ons werk'

Buiten op het speelplaatsje tegenover mijn praktijk in Amsterdam zijn kinderen lekker buiten aan het spelen en lachen de ‘gedwongen’ vakantie van zich af. Het is voorjaar en ik hoor de eerste merels al weer zingen. Ik zit sinds een week in een soort zelf-quarantaine samen met een dochter die snipverkouden is. We weten niet of ze het Corona virus heeft. Ze heeft geen koorts en voelt zich verder wel okay. Ik maak me zorgen. Niet zo zeer om haar, want ze is jong en heeft veel veerkracht. Maar ik vraag me af hoe lang dit allemaal nog gaat duren en wat dit virus voor mij in petto heeft. Er wordt altijd tegen mij gezegd dat ik het ideale beroep heb. Ik kan mijn eigen tijd indelen. Heb alle vrijheid. En er is altijd behoefte aan de Quadrivas Therapy. Vaak heb ik gezegd dat dat echt zo is en dat ik eigenlijk alleen maar kwetsbaar zou zijn als er een epidemie van een besmettelijke ziekte zou uitbreken. En dat zei ik meer vanuit een soort geruststelling voor mezelf.

En dan zo maar, binnen een week, moet ik een afstand van anderhalve meter bewaren met mijn medemens. Ja, probeer op zo’n manier maar eens te masseren. En instralen kan ik niet. Online masseren is natuurlijk helemaal geen optie. Over, uit en de deur op slot! Ik denk aan de door mij opgeleide therapeuten. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje.

'Opgesloten'


Daar zit je dan. ‘Opgesloten’ met ineens zeeën van tijd. Te veel tijd om na te denken, te veel tijd om te piekeren en vooral te veel tijd om me zorgen te maken. En ik maak met echt zorgen. Zorgen om onze zoon die een chronische longaandoening heeft en zeker niet het virus moet krijgen. Mijn moeder is over de 80 en kwetsbaar. Mijn schoonouders van bijna 80 zijn zeker kwetsbaar. Al zou het voor mijn schoonvader, die in een vergevorderd stadium van Alzheimer zit, wel een uitkomst kunnen zijn. Je mag zo niet denken, maar ik doet het wel. En voel me daar meteen schuldig over.

Ik volg de ontwikkelingen via internet op de voet. Ik wil het virus kunnen grijpen. Ik wil dat de maatregelen van de regering mij gerust zullen stellen. Ik zoek naar zekerheid. Naar houvast. Maar krijg het niet. De komende weken, en waarschijnlijk maanden zijn we nog lang niet van deze situatie af. En ik denk dat het iedereen persoonlijk gaat raken. Dat kan niet anders. Ik voel een soort onmacht en dat ben ik niet gewend. Heb altijd de touwtjes van mijn leven stevig in handen gehad.

Ik heb nog een buffer en hou het nog wel eventjes uit. Maar als dit langer dan een half jaar gaat duren, moet ik de stekker er misschien wel uittrekken. En dan moet ik mijn levenswerk aan de wilgen gaan hangen. Hoe zuur is dat? Mijn achillespees is geraakt en nu zal ik moeten bedenken wat de volgende stap zal zijn.

Ik zit aan de koffie, en besef dat ik een beetje moeilijk loop te doen. Ik kan me wel te pletter gaan piekeren, maar daar schiet ik en niemand iets mee op. Als alles achter de rug is moet ik weer verder en zal alles wel weer op z’n pootjes terecht komen. Want, zoals William Shakespeare al zei: “Laat komen wat komen wil, ook de ergste dag gaat voorbij.”



'Een grote klus'


Dus heb ik vanochtend een lijstje gemaakt van alle dingen die ik volgens mijzelf nog zou moeten gaan doen (en altijd voor me uitschoof). De kraan in de keuken, die al een jaar los zat, heb ik inmiddels vastgezet en ontkalkt, eindelijk. Het was maar een kwartiertje werk. Ook andere klusjes heb ik in een mum van tijd gedaan. Staat er nog één grote klus waar ik al jaren aan werk en nooit afmaak. Het schrijven van mijn boek. Als we straks weer ons leven op gaan pakken zeker de moeite waard om uit te brengen. Dus installeer ik me vanaf morgen met mijn laptop aan mijn werktafel en ga aan de slag. Want ik heb me voorgenomen in de komende weken de klus te klaren! Ik ga jullie in deze blog op de hoogte houden over de vorderingen en sommige onderdelen al laten lezen. Dan kan ik kijken of ik op de goede weg ben.

Voor nu wens ik jullie allemaal veel sterkte voor de tijd die komen gaat. Blijf gezond en hou je taai!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *